Allebei geboren in de 19e eeuw, allebei succesvolle schrijvers die oog hadden voor het leven buiten hun werkkamer, en allebei slachtoffer van de oorlog. Theo Thijssen en Stefan Zweig kwamen deze herfst toevallig samen.
Herfst
Het regent en het is koud. We gaan naar binnen om te lezen of naar voorstellingen te kijken. Er is natuurlijk veel te veel, maar sinds we hebben ontdekt dat we niet alles kunnen zien en lezen, is het niet erg om voorstellingen en boeken te missen.
Lezen in de vakantie #6
De vakantie begon prachtig met de voorstelling De revolutie van de Rinsema’s in Nij Beets. Zo’n 100 jaar geleden was Drachten het kloppend hart van de Dada-beweging in Nederland. Theo van Doesburg, Marcel Duchamp en Kurt Schwitters kwamen op bezoek bij de gebroeders Rinsema, schoenmakers en kunstenaars.
Drie voorstellingen
Een tijdje terug zagen we Hamlet in de schouwburg. Drie goede spelers die twaalf rollen voor hun rekening namen. Een uitgekiende bewerking, met een bewegend decor en mooi licht in een volle grote zaal. Ze komen nog terug, dus ga vooral kijken.
BULK (Wunderbaum)
Over het antwoord op de vraag wat er allemaal de Rotterdamse haven binnenkomt, doen de spelers van Wunderbaum iets meer dan een uur. Een eindeloze opsomming van gebruiksvoorwerpen, voedsel en wapens vormt de basis van een verontrustende voorstelling.
Roem
Als ik leerlingen op school vraag wat ze willen worden, zijn er altijd een paar die ‘beroemd’ zeggen. Waarmee, dat maakt ze eigenlijk niet uit. De eindeloze stroom foto’s van zichzelf die ze posten zien ze waarschijnlijk als een veelbelovende start. Ervaringsdeskundige Raymond van het Groenewoud over roem: ”Je bent ongelukkig als jouw zelfbeeld niet overeenkomt met de waardering die je krijgt.”
Poezieboys spelen Perec
Na de memorabele voorstelling over Daniil Charms laten Joep Hendrickx en Jos Nargy ons kennismaken met Georges Perec. Nog zo’n wonderlijke taalkunstenaar die bijvoorbeeld een boek schreef zonder de letter e, én een boek waarin de e de enige klinker is.
Twee keer theater
Bij binnenkomst in de kleine zaal van het Isala Theater zijn de spelers van Beer Muziektheater nog bezig om de beamer aan te krijgen en is er eigenlijk te weinig ruimte voor het (kartonnen) decor. ‘We spelen er wel omheen,’ sust René Groothof, ‘en als u op de voorste rij last heeft van het zijlicht, kunt u misschien een plekje zoeken op de tweede rij.’ Als de beamer zelfs na hulp van de technicus dienst weigert, rent Yari van der Linden met de laptop langs het publiek om concertbeelden van Sjostakovitsj te laten zien.
So Far So Good (Wat we doen/Theater Rotterdam)
Een warme zomeravond aan het Afrikaanderplein. Buiten wordt gevoetbald en zitten jongeren op de stoep, in de schaduw. Wat doen wij in vredesnaam in een broeierige theaterzaal?
Lees verder “So Far So Good (Wat we doen/Theater Rotterdam)”
‘Ooit een normaal mens ontmoet?’
‘En, beviel het?’ Deze tekst, op een spiegelende poster, was in de jaren zeventig in progressieve kringen te zien. Simon Carmiggelt tekende voor de prikkelende woorden. In korte tijd zag ik twee voorstellingen en las een boek over gedrag dat buiten de norm viel. Wat normaal is, heeft Multatuli ooit kernachtig verwoord: ’De ganse moraal van de wereld kan worden samengevat in de woorden: doe als de meesten.’ Drie keer een confrontatie met buiten-normaal gedrag.