Schrijvers moeten in de eerste plaats dood zijn als er een biografie (vanaf hier: bio) geschreven gaat worden, aldus de beroemdste Nederlandse biograaf Wim Hazeu. Zijn vuistdikke levensbeschrijvingen van Slauerhoff, Achterberg, Vestdijk, Toonder en Lucebert zijn min of meer de maatstaf. Nu hij zelf is overleden, is er misschien een enthousiaste literatuurvorser die een poging in de richting van Hazeu gaat wagen, of krijgen we dan een zekere mate van bio-inteelt?
Korte verhalen
Op mijn Havo-leeslijst in 1980 stonden maar liefst zeven verhalenbundels. De leraar Nederlands heeft nog de bundels van Joop Waasdorp, Bob den Uyl, J.M.A. Biesheuvel, Mensje van Keulen en Oek de Jong van me geleend, want de schrijvers waren nieuw voor hem. Korte verhalen zijn ook nu weer, aan het eind van het schooljaar, ideaal leesvoer.
Twee keer George Orwell
Animal Farm en 1984 heb ik gelezen op de middelbare school. Omdat, nou ja, je die nou eenmaal moest hebben gelezen. Zou de Koude Oorlog er iets mee te maken hebben gehad? Ik weet niet of ik toen had genoten van The Road to Wigan Pier en Down and Out in Paris and London, maar nu wel.
Poezieboys spelen Perec
Na de memorabele voorstelling over Daniil Charms laten Joep Hendrickx en Jos Nargy ons kennismaken met Georges Perec. Nog zo’n wonderlijke taalkunstenaar die bijvoorbeeld een boek schreef zonder de letter e, én een boek waarin de e de enige klinker is.
Twee keer theater
Bij binnenkomst in de kleine zaal van het Isala Theater zijn de spelers van Beer Muziektheater nog bezig om de beamer aan te krijgen en is er eigenlijk te weinig ruimte voor het (kartonnen) decor. ‘We spelen er wel omheen,’ sust René Groothof, ‘en als u op de voorste rij last heeft van het zijlicht, kunt u misschien een plekje zoeken op de tweede rij.’ Als de beamer zelfs na hulp van de technicus dienst weigert, rent Yari van der Linden met de laptop langs het publiek om concertbeelden van Sjostakovitsj te laten zien.
Films (geen actie-)
December zou misschien leuk kunnen zijn met stralende zon, frisse kou en hoopvolle nieuwsberichten. Helaas, nat en grijs, en van het journaal word je al helemaal niet vrolijk. Welke films moet je dan als compensatie gaan zien?
Drie Russen
Buiten regen, koude wind en een avond die al vóór zes uur begint. We eten stoofpotten en maaltijdsoepen, zitten met een dekentje op de bank en we lezen Russen. Want het kan altijd erger.
Mandarijnen op zwavelzuur (W.F. Hermans)
Het is een onhandig vierkant boek dat niet in de boekenkast past. Op het omslag zien we een fotocollage van een vrouw met een enorme vogelkop. Een meeuw, volgens Hermans, maar dat klopt niet. Het is een zeearend. Wat klopt en wat niet, wat goed is en wat niet, daarover gaat het boek.
Lezen in de vakantie #4
Een kennis vertelde voor de vakantie dat ze dolblij was met haar net gekregen e-reader. Geen zware tas boeken mee, een ingebouwd lampje zodat ze ook in het donker kon lezen, ze kon er maar nauwelijks over uit. Bij vakantie hoort voor mij een krat met boeken. Schermpjes krijgen al genoeg aandacht in de rest van het jaar.
So Far So Good (Wat we doen/Theater Rotterdam)
Een warme zomeravond aan het Afrikaanderplein. Buiten wordt gevoetbald en zitten jongeren op de stoep, in de schaduw. Wat doen wij in vredesnaam in een broeierige theaterzaal?
Lees verder “So Far So Good (Wat we doen/Theater Rotterdam)”