Onverwachte, maar niet onlogische bestseller in de coronacrisis. De pestepidemie in het Algerijnse Oran, ergens in de veertiger jaren, vertoont opvallende overeenkomsten met de corona-pandemie.
De eeuw van Sonja Prins (Lidy Nicolasen)
In het verzorgingshuis waar ze tenslotte verbleef, waren veel bewoners bang voor haar. Klein, venijnig en niet ongevaarlijk. Sonja Prins was bijna blind en doof, maar liet niet over zich lopen.
De revue (Kees ’t Hart)
25 jaar nadat hij korte tijd de volgspot heeft bediend, krijgt de hoofdpersoon een uitnodiging voor een bijeenkomst van oud-medewerkers van de Snip en Snap Revue. Alles komt weer boven, vooral zijn verliefdheid voor de danseres Zwiep.
De meeuw (Anton Tsjechov)
In De meeuw is geluk dun gezaaid. Mensen zijn ongelukkig in de liefde en werk. Een gevierd schrijver voelt zich gevangen in zijn werk en Kostja, zoon van een beroemd actrice, pleegt zelfmoord. Op het titelblad staat: De meeuw, een komedie in vier bedrijven.
De kunst van het ongelukkig zijn (Dirk de Wachter)
Streven naar geluk is een vergissing, streven naar zin en betekenis is waar het om draait. In drie hoofdstukken legt psychiater en psychotherapeut De Wachter o.a. uit waarom die vrolijke schijnberichten op social media geestelijke leegte kunnen veroorzaken.
Lees verder “De kunst van het ongelukkig zijn (Dirk de Wachter)”
De betoverde zwerver (Nikolaj Leskov)
Sommige Russische schrijvers beschrijven het leven, streven en sneven van boeren, zwervers en zigeuners. Hierbij wordt vaak meesmuilend gezegd dat het dan vooral de mensen betreft in de directe omgeving van het landhuis van de schrijver. Ook reizen naar het buitenland voerden weinig verrassend naar mondaine badplaatsen (met casino’s) of hoofdsteden.
De Kreutzersonate (Lev Tolstoj)
Van het Reve zegt dat je aan een novelle, een kort essay en een willekeurig hoofdstuk uit Oorlog en vrede genoeg hebt om Tolstoj te kennen. Bovendien zijn alle personages in hoge mate ‘normaal’, altijd prettig voor een breed publiek. Lees verder “De Kreutzersonate (Lev Tolstoj)”
Duizend zielen (Alexej Pisemski)
Wordt Oblomov nogal eens de personificatie van het onbeweeglijke Rusland genoemd, in dit boek wordt klip en klaar genoemd hoe verrot en corrupt het 19e eeuwse Rusland is. Geen gezochte beeldspraak, maar duidelijke beschrijvingen hoe iedereen zijn macht misbruikt om zich te verrijken.
De gesloten kamer (Sjöwall & Wahlöö)
Maj Sjöwall is vorige maand overleden, 45 jaar na haar man en medeschrijver Per Wahlöö. Tussen 1965 en 1975 schreven ze tien misdaadromans over het team van inspecteur Martin Beck. De boeken worden nog steeds herdrukt en een aantal is verfilmd.
The Age of Innocence (Martin Scorsese)
Altijd fijn om een film te zien met Daniel Day-Lewis. Hier is hij een gekwelde man die keurig met de juiste vrouw is getrouwd , maar zich de rest van zijn leven afvraagt of hij toch niet voor een ander had moeten kiezen.