Na Poesjkin is Lermontow de volgende halte in de Russische literatuur. Allebei zeer begaafd en allebei gestorven op jonge leeftijd in een duel, alsof dat de enige remedie was tegen verveling en ouderdom.
De kapiteinsdochter (Aleksandr Poesjkin)
Een fijn leesproject waar je nu alle tijd voor hebt: De geschiedenis van de Russische literatuur van Karel van het Reve lezen en ondertussen genoemde schrijvers lezen. Het begin is taai: de beschrijving van het Russisch en de eerste schrijvers die nauwelijks de moeite waard zijn.
Het laatste seizoen (Arthur van den Boogaard)
Goed idee: een boek over het seizoen van Cruijff bij Feyenoord. In 1983-1984 won Feyenoord de KNVB-beker én werd kampioen. Cruijff ‘hielp’ zijn medespelers om tot een goede tactiek te komen. Dat betekende dat hij ze net zolang aan kop zeurde en uitschold, tot ze maar deden wat hij zei.
Boekenweek
Vroeger holde ik naar de winkel om in de boekenweek een boek te kopen. Dat deed ik al vrij vaak, maar nu kreeg je er een boek bij, gratis en voor niks. De laatste jaren hebben de boekenweekgeschenken geen onuitwisbare indruk gemaakt. Maar een nieuw boek van Annejet van der Zijl, dat wil ik natuurlijk lezen.
Johan Cruijff (Auke Kok)
Pas achteraf besefte ik dat we in een bijzondere voetbaltijd waren opgegroeid: begin jaren ’70, toen Feyenoord en Ajax cup na cup wonnen. Dat het deels toeval was, wilde er niet in. Wij waren de besten, punt.
De orde van de dag (Éric Vuillard)
Bekroonde roman (hoewel, 120 kleine pagina’s met grote marge, is dat een roman?) over de aanloop naar WOII. Hoe de grootindustriëlen een beginkapitaal voor Hitler op tafel legden en hoe Oostenrijk werd geannexeerd. Machtsvertoon, bluf en een grote bek zorgden ervoor dat de nazi’s ongehinderd hun zin kregen.
Lezen, verdomme!
Op school proberen we uit alle macht onze leerlingen aan het lezen te krijgen. Tot april moeten ze allemaal een boek presenteren waar ze enthousiast over zijn. Als steuntje in de rug zijn er vijf mandarijnendozen met boeken geleverd door Leeszaal West.
Op hoop van zegen (Herman Heijermans)
Heijermans moet je horen, en als dat niet lukt, hardop lezen. Bij de stukken die ik van Heijermans heb gezien was ik altijd stomverbaasd dat de gesproken tekst op toneel, gelijk was aan de tekst in zijn verzamelde werken. Een sprankelend, zeer levend Nederlands waar je als speler weinig aan kon verprutsen.
Jaap van de Merwe (Henk van Gelder)
Omdat ik geen Story of Privé lees, stil ik mijn nieuwsgierigheid met biografieën. En de boeken van Henk van Gelder (her)lees ik met veel plezier. Carmiggelt, Jaques van Tol, De Schnabbeltoer, allemaal boeken die ik vaak inkijk.
Pil (Mike Boddé)
Een tijdje terug was de presentatie van de nieuwste bundel van Roland Vonk, ‘De Muzikale Voddenboer’ (aanrader, trouwens). Roland las voor en liet filmpjes zien van zijn met platen en cd’s volgepakte huis. Op zich was dat al erg genoeglijk, maar Mike Boddé zorgde ook nog eens voor de muzikale omlijsting. Altijd fascinerend om te zien hoe iemand een muziekinstrument schijnbaar moeiteloos bespeelt.